

گروه بُمرانی یک گروه موسیقی ایرانی است که با سبک خاص، طنزآمیز و ترکیبی از ژانرهای مختلف چون بلوز، راک، فولک و موسیقی کولیوار، توانسته جایگاه ویژهای در میان مخاطبان موسیقی مستقل ایران پیدا کند. این گروه فعالیت خود را از اوایل دهه ۱۳۸۰ آغاز کرد و بهمرور با اجراهای خیابانی و حضور در فضاهای فرهنگی تهران شناخته شد. نام “بُمرانی” برگرفته از نام خانوادگی خواننده اصلی گروه، عرفان بُمرانی است؛ کسی که نهتنها خواننده، بلکه یکی از پایهگذاران و ترانهنویسان گروه نیز بهشمار میآید. سایر اعضای گروه در طول سالها تغییراتی داشتهاند، اما ترکیب اصلی شامل نوازندگانی توانمند و آشنا به موسیقیهای محلی، جَز و حتی جزئیات موسیقی کلاسیک غربی بوده است. بُمرانی با اتکا به هویتی منحصربهفرد و بیانی اجتماعی، روایتهایی از زندگی روزمره، عشق، غربت، مهاجرت، و دغدغههای طبقه متوسط را با زبانی صمیمی و طنزآلود ارائه میدهد. استفاده از سازهایی چون آکاردئون، گیتار آکوستیک، ترومپت و سازهای کوبهای رنگ و حال خاصی به آثارشان بخشیده که در موسیقی جریان اصلی ایران کمتر دیده میشود. آلبومها و آثار شاخص از جمله آثار شناختهشده این گروه میتوان به آلبومهای زیر اشاره کرد: جورابهای لخت (۱۳۹۳): یکی از اولین آثار رسمی گروه که با استقبال قابل توجهی روبهرو شد. قطعههایی چون «آهای خبردار»، «دوست دارم زندگی رو» و «شب شَنگول» از محبوبترین آهنگهای این آلبوم هستند. گذشتن و رفتن پیوسته (۱۳۹۶): دومین آلبوم رسمی گروه که فضای هنری پختهتری دارد و در آن دغدغههای اجتماعی و فلسفی پررنگتر شده است. مخرج مشترک (۱۴۰۰): جدیدترین آلبوم گروه که نشاندهنده بلوغ هنری، نگاه انتقادی، و گستردگی تجربههای موسیقایی اعضای آن است. اجراها و جایگاه فرهنگی بُمرانی تاکنون در جشنوارههای متعدد داخلی و اجراهای رسمی و غیررسمی، حضوری پررنگ داشته است. سبک اجرایی این گروه، که ترکیبی از تئاتر، موسیقی زنده و طنز اجتماعی است، باعث شده مخاطبان وفاداری در میان نسل جوان شهری پیدا کند. حضورشان در فضاهای هنری چون تماشاخانهها، کافهها و جشنوارههای فرهنگی، از آنها چهرهای فرهنگی فراتر از یک گروه موسیقی صرف ساخته است.


فرجام سعیدی فرجام سعیدی، متولد مهرماه ۱۳۶۶ در تهران، نوازنده گیتار و خواننده ایرانی است که در حال حاضر ساکن لندن میباشد. او در دوازدهسالگی از ایران مهاجرت کرده و سالهای زیادی را در کشور هلند سپری کرده است. فرجام بیش از هر چیز با قطعهی معروف «آمستردام» شناخته میشود. موسیقی او آمیزهای از سبکهای فولک راک، پانک راک و آلترناتیو راک است. او علاوه بر خوانندگی، بهعنوان نوازنده گیتار آکوستیک و الکتریک نیز شناخته میشود و در زمینه آهنگسازی نیز خلاقیت و نگاه شخصی خود را دارد. در آلبوم «آوار رنگ»، فرجام از اشعار حسین پناهی بهره برده و تلاش کرده است با تلفیق حس و حال موسیقی شرقی با فرمهای مدرن غربی، تجربهای منحصربهفرد برای مخاطب خلق کند.


بیوگرافی امیرحسین محمدی امیرحسین محمدی، متولد ۱۳۶۴ در تهران، خواننده، ترانهسرا، ملودی پرداز ( Singer-Songwriter ) و دانشآموختهی رشتهی پزشکی است . او از آغاز مسیر هنری خود، همواره در پی پیوند میان منطق و احساس ، و دانش و الهام بوده است؛ رویکردی که به شکلگیری صدایی منحصربهفرد و جهان موسیقاییای چندلایه انجامیده است. فعالیت حرفهای وی در موسیقی با آموزش تئوری موسیقی و نوازندگی گیتار کلاسیک آغاز شد. سپس نزد استاد همایون مجدزاده، به آموختن مبانی هارمونی و آهنگسازی پرداخت و به تدریج، زبان موسیقایی شخصی خود را شکل داد. علاقهمندی عمیق او به دو سبک پاپ-کلاسیک (بهویژه در حوزهی آواز) و موسیقی راک، زمینهساز خلق آثاری شد که تلفیقی از تکنیک، احساس، و روایت هستند. در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵)، با همکاری هنرمندانی چون امیر وفایی و اندیشه هژبر، نخستین مجموعه آثارش منتشر شد؛ مجموعهای که بازتابی از نگاه تلفیقی او به موسیقی بود. پس از دورهای تأمل و تجربهاندوزی، او با تکیه بر تجربههای پیشین و راهنماییهای استاد مجدزاده، تولید نخستین آلبوم رسمی خود را با عنوان «رازها و نواها» آغاز کرد. این اثر، حاصل چند سال آزمون و خطا در زمینه ساخت موسیقی و ترانه است و هماکنون مراحل نهایی آمادهسازی خود را برای انتشار پشت سر میگذارد. امیرحسین محمدی در آثار خود، همواره به دنبال خلق فضایی است که در آن شعر، صدا و ساختار موسیقایی، بیهیچ اغراق، به بیان درونیات انسانی بپردازند؛ جهانی میان سکوتهای سنگین پزشکی و زمزمههای آهنگین موسیقی.


توسط - Milad Rezaei
Producer: Milad Rezaei and Ali Basiri Electric Guitar: Milad Rezaei Mix and Mastering: Ali Basiri Cover art: Black Frame

