گروه بُمرانی یک گروه موسیقی ایرانی است که با سبک خاص، طنزآمیز و ترکیبی از ژانرهای مختلف چون بلوز، راک، فولک و موسیقی کولی‌وار، توانسته جایگاه ویژه‌ای در میان مخاطبان موسیقی مستقل ایران پیدا کند. این گروه فعالیت خود را از اوایل دهه ۱۳۸۰ آغاز کرد و به‌مرور با اجراهای خیابانی و حضور در فضاهای فرهنگی تهران شناخته شد. نام “بُمرانی” برگرفته از نام خانوادگی خواننده اصلی گروه، عرفان بُمرانی است؛ کسی که نه‌تنها خواننده، بلکه یکی از پایه‌گذاران و ترانه‌نویسان گروه نیز به‌شمار می‌آید. سایر اعضای گروه در طول سال‌ها تغییراتی داشته‌اند، اما ترکیب اصلی شامل نوازندگانی توانمند و آشنا به موسیقی‌های محلی، جَز و حتی جزئیات موسیقی کلاسیک غربی بوده است. بُمرانی با اتکا به هویتی منحصربه‌فرد و بیانی اجتماعی، روایت‌هایی از زندگی روزمره، عشق، غربت، مهاجرت، و دغدغه‌های طبقه متوسط را با زبانی صمیمی و طنزآلود ارائه می‌دهد. استفاده از سازهایی چون آکاردئون، گیتار آکوستیک، ترومپت و سازهای کوبه‌ای رنگ و حال خاصی به آثارشان بخشیده که در موسیقی جریان اصلی ایران کمتر دیده می‌شود. آلبوم‌ها و آثار شاخص از جمله آثار شناخته‌شده این گروه می‌توان به آلبوم‌های زیر اشاره کرد: جوراب‌های لخت (۱۳۹۳): یکی از اولین آثار رسمی گروه که با استقبال قابل توجهی روبه‌رو شد. قطعه‌هایی چون «آهای خبردار»، «دوست دارم زندگی رو» و «شب شَنگول» از محبوب‌ترین آهنگ‌های این آلبوم هستند. گذشتن و رفتن پیوسته (۱۳۹۶): دومین آلبوم رسمی گروه که فضای هنری پخته‌تری دارد و در آن دغدغه‌های اجتماعی و فلسفی پررنگ‌تر شده است. مخرج مشترک (۱۴۰۰): جدیدترین آلبوم گروه که نشان‌دهنده بلوغ هنری، نگاه انتقادی، و گستردگی تجربه‌های موسیقایی اعضای آن است. اجراها و جایگاه فرهنگی بُمرانی تاکنون در جشنواره‌های متعدد داخلی و اجراهای رسمی و غیررسمی، حضوری پررنگ داشته است. سبک اجرایی این گروه، که ترکیبی از تئاتر، موسیقی زنده و طنز اجتماعی است، باعث شده مخاطبان وفاداری در میان نسل جوان شهری پیدا کند. حضورشان در فضاهای هنری چون تماشاخانه‌ها، کافه‌ها و جشنواره‌های فرهنگی، از آن‌ها چهره‌ای فرهنگی فراتر از یک گروه موسیقی صرف ساخته است.

فرجام سعیدی فرجام سعیدی، متولد مهرماه ۱۳۶۶ در تهران، نوازنده گیتار و خواننده ایرانی است که در حال حاضر ساکن لندن می‌باشد. او در دوازده‌سالگی از ایران مهاجرت کرده و سال‌های زیادی را در کشور هلند سپری کرده است. فرجام بیش از هر چیز با قطعه‌ی معروف «آمستردام» شناخته می‌شود. موسیقی او آمیزه‌ای از سبک‌های فولک راک، پانک راک و آلترناتیو راک است. او علاوه بر خوانندگی، به‌عنوان نوازنده گیتار آکوستیک و الکتریک نیز شناخته می‌شود و در زمینه آهنگسازی نیز خلاقیت و نگاه شخصی خود را دارد. در آلبوم «آوار رنگ»، فرجام از اشعار حسین پناهی بهره برده و تلاش کرده است با تلفیق حس و حال موسیقی شرقی با فرم‌های مدرن غربی، تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای مخاطب خلق کند.

بیوگرافی امیرحسین محمدی امیرحسین محمدی، متولد ۱۳۶۴ در تهران، خواننده، ترانه‌سرا، ملودی پرداز ( Singer-Songwriter )  و دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی پزشکی است . او از آغاز مسیر هنری خود، همواره در پی پیوند میان منطق و احساس ، و دانش و الهام بوده است؛ رویکردی که به شکل‌گیری صدایی منحصربه‌فرد و جهان موسیقایی‌ای چندلایه انجامیده است. فعالیت حرفه‌ای وی در موسیقی با آموزش تئوری موسیقی و نوازندگی گیتار کلاسیک آغاز شد. سپس نزد استاد همایون مجدزاده، به آموختن مبانی هارمونی و آهنگسازی پرداخت و به تدریج، زبان موسیقایی شخصی خود را شکل داد. علاقه‌مندی عمیق او به دو سبک پاپ-کلاسیک (به‌ویژه در حوزه‌ی آواز) و موسیقی راک، زمینه‌ساز خلق آثاری شد که تلفیقی از تکنیک، احساس، و روایت هستند. در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵)، با همکاری هنرمندانی چون امیر وفایی و اندیشه هژبر، نخستین مجموعه آثارش منتشر شد؛ مجموعه‌ای که بازتابی از نگاه تلفیقی او به موسیقی بود. پس از دوره‌ای تأمل و تجربه‌اندوزی، او با تکیه بر تجربه‌های پیشین و راهنمایی‌های استاد مجدزاده، تولید نخستین آلبوم رسمی خود را با عنوان «رازها و نواها» آغاز کرد. این اثر، حاصل چند سال آزمون و خطا در زمینه ساخت موسیقی و ترانه است و هم‌اکنون مراحل نهایی آماده‌سازی خود را برای انتشار پشت سر می‌گذارد. امیرحسین محمدی در آثار خود، همواره به دنبال خلق فضایی است که در آن شعر، صدا و ساختار موسیقایی، بی‌هیچ اغراق، به بیان درونیات انسانی بپردازند؛ جهانی میان سکوت‌های سنگین پزشکی و زمزمه‌های آهنگین موسیقی.

میلاد رضایی، متولد آبان ماه ۱۳۷۶ در شهر تربت حیدریه استان خراسان رضوی، هنرمندی مستقل در حوزه موسیقی است. وی در سال ۱۳۹۵ به منظور ادامه تحصیل به شهر مشهد نقل مکان کرد و در رشته پرستاری دانشگاه فردوسی مشغول به تحصیل شد. در همین دوران، نگاه جدی‌تری نسبت به موسیقی در او شکل گرفت. شروع فعالیت موسیقایی میلاد رضایی با آموزش گیتار نایلون نزد استاد امیرعباس غفاری بود و پس از آن، آموزش گیتار الکتریک را تحت نظر استاد مهدیار رضایی فرا گرفت. وی تحصیلات خود را تا مقطع فوق لیسانس در رشته پرستاری ادامه داد، اما به این نتیجه رسید که مسیر واقعی‌اش در حوزه موسیقی است و به طور جدی‌تری این مسیر را دنبال کرد. میلاد رضایی ابتدا گیتار الکتریک را به صورت خودآموز یاد گرفت و در تربت حیدریه گروه مستقلی به نام «سِیکا» (به معنای سایه) در سبک راک تشکیل داد. این گروه پس از مدتی منحل شد، اما نام آن بر روی وی باقی ماند. پس از مهاجرت به مشهد، با جمعی از هنرمندان این شهر آشنا شد و گروه جدیدی تشکیل داد؛ اما با مهاجرت اعضای آن گروه، به فعالیت مستقل ادامه داد. در طول این دوران، میلاد رضایی چندین قطعه اینسترومنتال در سبک‌های پست راک و آلترناتیو راک منتشر کرد که از جمله آن‌ها می‌توان به «Scenario»، «The End of Madness»، «The Falling» و «The Nightmare of my Dreams» اشاره کرد. آثار او در پلتفرم‌های معتبر موسیقی جهان منتشر شده است. وی همچنین سابقه نوازندگی در سبک‌های پاپ، پاپ راک، راک و رپ را برای سایر هنرمندان دارد و در این راستا با چندین خواننده همکاری کرده و در شهرهای مختلف به اجرای کنسرت پرداخته است. همکاری با نوازندگان مطرح مشهد نیز از دیگر افتخارات هنری او محسوب می‌شود. در سال‌های اخیر، میلاد رضایی به همراه چند تن از دوستانش گروه «نُت» را تأسیس کرده که به مدت دو سال در ژانرهای متنوعی شامل دکلمه، پاپ، موسیقی اینسترومنتال و رپ فعالیت می‌کند و آثار متعددی را منتشر کرده است. همچنین، وی از چند سال پیش وارد حوزه موسیقی تئاتر شده و از مهم‌ترین دستاوردهای خود می‌توان به حضور در جشنواره های مختلف تئاتر از جمله جشنواره تئاتر فجر اشاره کرد. در حال حاضر، میلاد رضایی در حال تجربه‌ای جدید در زمینه اجرای زنده موسیقی تئاتر است.